Tutaj psy przechowują jedzenie...
*Hurrein był strasznie głodny, więc musiał czegoś jak najszybciej poszukać. Ze strony jaskini były dochodziły zapachy, więc postanowił zajrzeć do środka. Było tutaj dużo mięska.*
- Może się nie obrażą jak trochę wezmę?
*Hurrein wszedł i wziął trochę kiełbaski, zaczął jeść*
Za nim bezszelestnie pojawiła się Luna. Położyła się za nim i czekała co zrobi.
*Hurrein jadł nadal, lecz po chwili obejrzał się za siebie. W momencie go sparaliżowało, bo zauważył Lunę. Połknął resztki jedzenia, a potem zaczął mówić*
- To nie moja wina, to żołądek nalegał
Luna spojrzała na niego poważnie, a po chwili... zaczęła się śmiać. Głośno, długo, leżąc na plecach, prawie płacząc ze śmiechu.
- O ja nie mogę! O ja nie mogę! Hahahaha...
Sekundę potem powróciła do powagi i dokładnie zbadała go wzrokiem.
- Głuptasie, przecież to jest dla wszystkich! Tylko nie dla wygnańców.
*Hurrein widząc i słysząc śmiech Luny uśmiechał się głupio. Ale zaraz wrócił do normalności*
- Cóż, jeszcze wszystkiego nie zwiedziłem. A to już będzie najlepsze miejsce, co do jedzenia oczywiście.
- Oj niech ci będzie...
Luna zanurkowała w jaskini, a po chwili wyjęła kawałek jeszcze świeżego mięsa.
- Aha! Chciałam ci jeszcze podziękować...
Suczka zabrała się do pałaszowania. Widać było, że jest głodna.
*Hurrein skończył jeść, usiadł i spojrzał na Lunę*
- Podziękować?
Luna jadła jeszcze chwilę, a po chwili wykonała ''obliz''. Spojrzała na Hurreina.
- No rozmawiałeś wczoraj z Sun, nie?
- Rozmawiałem...
*Pokiwał głową i przypomniał sobie wczorajszą rozmowę.*
- Nie ma za co...
- Nie zgadniesz, co się dzisiaj stało... podeszła do mnie i przeprosiła. Za wszystko, za unikanie, bycie sztywną i ogólnie...
Luna zamyśliła się.
*Hurrein zamknął oczy, a potem znowu otworzył je*
- Teraz mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze...
*Powiedział*
- No to już jest w porządku.
Obok Luny pojawiła się nagle Sun. Szara odskoczyła i zawarczała. Po sekundzie zauważyła, że to jej siostra.
- Ups, sorka.
Luna spojrzała na oko siostry.
*Hurrein zachichotał lekko*
- Witaj Sunny...
*Przywitał się*
Sunny uśmiechnęła się do Hurreina i przejrzała się w kałuży.
- Widać ta blizna zostanie mi już/
Roześmiała się.
*Hurrein uśmiechnął się, chyba Sunny zaczęła nabierać dystansu co do tego. W sumie nie chciał nic mówić, nie wiedział nawet co*
Sunny zamyśliła się, a po chwili odezwała się cicho.
- Będę miała znak rozpoznawczy... wiele jest suczek podobnych do mnie.
*Hurrein pokiwał głową*
- Widzisz? Więcej zalet niż wad.
Sunny patrzyła się jeszcze w kałużę, gdy nagle spokojna dotąd Luna wrzasnęła na całą Psią Ziemię.
- ACH! Wyrolowałam chłopaków, zostawiłam ich na Ognistej Ziemi!
Zaczęła szybko biec w stronę, z której rano wróciła.
- Nie idźcie za mną, może zaraz wrócę!
- Idziemy? Czy nie?
*Spojrzał na Sunny*
- Nie wiem... Luna kazała nam nie iść...
Sunny spoglądała za Luną.
- Ale z tego co wiem, niedługo mamy pójść nad morzem. Poznasz może kogoś...
Sun wstała i poszła w drugą stronę. Stanęła i obróciła się patrząc na Hurreina.
- Kogo?
*Zapytał Hurrein i podszedł do Sun*
Sunny kierowała się w stronę pagórków.
- Lidera.
Powiedziała to spokojnie, idąc pod słońce. Mrużyła oczy, i szła z głową zwieszoną na dół.
- O..
*Hurrein pokiwał głową, ale po chwili spojrzał zawieszoną głowę Sunny*
- Sunny, Co się dzieje?
*Podbiegł znowu*
Sunny obejrzała się. Miała przymrużone oczy.
- Nic... słońce mnie razi...
Uśmiechnęła się do Hurreina, jedno oko miała zamknięte, to na którym miała bliznę.
// Hurreina xD //
*Zbyt troskliwy Hurrein, musi coś na to zdziałać. Pokiwał tylko głową i szedł dalej za Sun*
//upsz//
Sunny szła trochę w milczeniu, aż w końcu odezwała się.
- Wiesz co? Zadziwiasz mnie...
- Serio? Dlaczego?
*Szedł patrząc na Sunny*
Sunny chwilę milczała, ale w końcu odezwała się, dosyć pewnie.
- Nie wiem jak to robisz... ale wszystko co robiłeś dla mnie do tej pory, sprawia że jest mi lepiej. Nawet takie małe rzeczy... i już jest mi cieplej na sercu... chciałabym, żeby było tak zawsze... zawsze i na zawsze.
Zaczęła iść nieco wolniej, patrząc w chmury, gromadzące się od strony lasu.
*Hurrein szedł trochę w milczeniu, ale po chwili jednak się odezwał*
- Cóż, dla przyjaciół jestem wierny. Nie odmówię pomocy.
*Powiedział pies*
Sunny uśmiechnęła się.
- Hurrein...
Miała coś powiedzieć, gdy nagle stanęła i zaczęła węszyć.
- Tak?
*Rozglądał się po terenie*
Sunny dostrzegła w oddali sylwetkę setera.
- Cira...
Seterka zwróciła swój łeb w ich stronę.
- O, to ta...
*Spojrzał na Cire z powagą*
Wtem na Cirę skoczył jakiś duży owczarek niemiecki.
- Fang! Przywódco!
Krzyknęła Sun i rzuciła się na Cirę.
*Hurrein patrząc na to... też rzucił się na pomoc*
Sunny walczyła przez chwilę sam na sam z Cirą, odciągając ją od Fanga. Duży owczarek niemiecki był chwilowo uziemiony. Cira warknęła i rzuciła na Sun. Trafiła... w kryształek wznoszący słońce, powodując na nim rysę.
*Hurrein wskoczył na kark Ciry i gryzł ją*
Nagle pojawił się Alex, który zaczął gryźć Cirę po klatce piersiowej. Zmęczona seterka uciekła. Wtem pojawiła się Luna. Podbiegła do Sunny.
- Wszystko dobrze?
Spojrzała na kryształek.
- Cz...czy tam jest r-rysa?
*Spojrzał na odbiegającą Cirę, a potem na Lunę i Sunny. Nie wiedział co się dzieje*
Sunny widząc rysę na kryształku krzyknęła głośno ze strachu. Łzy zaczęły lecieć jej po policzkach.
- T-to nie może być prawda...
Luna podeszła do niej i zaczęła ją pocieszać.
- Spokojnie Sunny... pójdziemy do Imperium i wszystko się naprawi... nie umrzesz... nie pozwolę na to.
- Co?
*Strasznie się zdziwił Hurrein*
- Od takiej rysy może umrzeć?
Luna spojrzała na Hurreina, zaczęła mówić poważnym tonem.
- Jak już zapewne Sunny mówiła, nasze dusze nie idą do nieba, a są zamknięte w tych oto kryształkach. Jeżeli na kryształku pojawi się rysa, dusza zacznie uchodzić do nieba, co powoduje śmierć, a zarazem katastrofę, bo nastanie albo wieczny dzień, lub też wieczna noc. W przypadku jaki mamy - wieczna noc. To spowoduje, że rośliny zaczną umierać, z braku roślin zwierzęta, z braku zwierząt psy i ludzie.
Luna westchnęła.
- Musimy udać się do naszych rodziców, do Imperium Dnia i Nocy. Tylko oni potrafią to naprawić.
*Hurrein zmartwił się i pokiwał głową*
*Max patrzył na sytuację*
Sunny rozejrzała się i... upadła. Jej sierść pociemniała, oczy pojasniały.
*Hurrein zerwał się i podbiegł do Sunny. Wziął ją na swój grzbiet by się nie przemęczała.*
- Chodźmy do tego Imperium...
Luna spojrzała na Sunny. Westchnęła.
- Chodź za mną...
Sunny łapą dotknęła ziemi.
- N-nie musisz mnie nieść... sama sobie poradzę...
- Nie pozwolę, musisz odpoczywać.
*Hurrein nalegał stanowczo, poważnie i ze smutkiem*
Dobrze to chodźmy. *Podszedł do Sunn*
-A co jeśli... umrę ci na grzbiecie? Nie będziesz miał poczucia winy?
Luna krzyknęła.
- Już niedaleko! Niedaleko będzie portal.
- To tak jakbym Ci nie pomógł i zostawił na pastwie losu. I nie skreślaj siebie z życia, nie możesz tak mówić.
*Hurrein dalej niósł Sunny. Podążał tuż za Luną*
Nie umrzesz. Wiele przeszłaś. Nie możesz... *Szedł za grupą*
Sunny milczała, ale dalej, choć mniej przytomnie patrzyła się to na Hurreina, to na Lunę. Jej jasne, niebieskie oczy lśniły.
*Hurrein wciąż szedł za Luną. W jego głowie roiło się tysiące myśli.*
- Gdzie ten portal?
Luna pokazała wąwóz.
- Trzeba przejść tamtędy.
//przenosiny C: //
O ile dobrze pamiętam to już nie daleko *szedł za grupą*
Alex wskoczył do drzewa, zaczął wyciągać mięso dla siebie.
*Max wszedł do jadalni*
Alex odwrócił się do niego.
- Chcesz trochę?
Trochę. *uśmiechnął się*
Alex odsunął się, żeby Max mógł sobie wziąć trochę jedzenia.
*Max podszedł i wziął trochę mięsa*
Alex usiadł i zaczął jeść.
*Max również zaczął jeść*
Alex jadł w milczeniu, od czasu do czasu wzdychał.
*spojrzał na Alexa* Coś się stało? *zaczął znowu jeść*
- No... coś raczej się stało...
Westchnął.
Ale co? *Spojrzał znowu na alexa*
- Nie jestem już taki jak wczesniej... coś się we mnie zmienia...
Wtem z krzaków wyszła Sunny, za nią Luna i Angel.
Niby co się zmienia? ja nic nie zauważyłem. *odwrócił się w stronę grupy* Cześć *uśmiechnął się*
- Hej. Nie widzieliście Hurreina?
Zapytała Sunny. Alex pokręcił łbem.
nie... mówił że za chwilę przyjdzie.
Luna westchnęła.
- Martwimy się... a jeśli coś mu się stało?
On chyba umie o siebie zadbać. Ale możemy iść go poszukać.
Angie pokiwała łbem. Zaczęła węszyć. Wtem poczuła coś. Jakiś instynkt zaczął pchać ją w stronę Nagich Skał.
To gdzie on może być ?
Angel zaczęła mieć jakieś wizje.
- Na... Nagich Skałach...
Sunny spojrzała na nią wystraszona.
Nagie skały? Po co on miałby się tam pchać?
Angela jednak nie usłyszała. Zaczęła biec. Za nią Luna i Sun. Alex wzruszył łapami i pobiegł za nimi.
*Max zaczął biec za grupą*
//przenosiny//
Hurrein przyszedł do jadalni i odrazu zaczął szukać coś pożywnego do zjedzenia.
Za nim Sunny, usiadła. Miała jeszcze w pyszczku misia.
Hurrein zaczął wyjmować jeszcze świeże mięsko z jaskini. Położył je i spojrzał na Sunny oraz misia. Uśmiechnął się, chyba nie zostawi go ani na chwilę. Hurrein pamiętał jak był mały, nie mógł rozstać się ze swoim misiem.
Sunny położyła misia obok siebie i zaczęła jeść. Była bardzo głodna.
- Widzę, że misio Ci się spodobał.
Hurrein również zaczął jeść.
Uśmiechnięta Sunny pokiwała łbem. Misio podobał jej sie aż za bardzo.
Hurrein w milczeniu zjadł sporą ilość mięsa. Potem usiadł i spojrzał na tego misia.
Sunny wstała, podeszła do Hurreina i polizała go po policzku.
- Tylko mam nadzieję, że zostawi mi trochę Twojego serca.
Powiedział smętnie Hurrein. Przypomniało mu się coś.
- Oczywiście! To tylko zabawka. Ty jesteś żyjący, oddychasz i potrafisz odwzajemnić moje uczucia.
Usmiechnęła.
Hurrein uśmiechnął się i polizał Sunny
- Co chcesz robić teraz?
Sunny uśmiechnęła się.
- Pozwolę ci wybrać.
- Pójdziemy na plażę? Nad Wielkie morze?
Zaproponował i spojrzał na Sunny z uśmiechem
Sunny pokiwała łbem. Nagle zmieszała się trochę.
- A... może zabierzemy innych?
Hurrein zastanowił się przez chwilę i po chwili odrzekł:
- Dobrze, nie ma problemu.
Sunny od razu pobiegła powiedzieć innym. Za chwilę wróciła.
- Ruszajmy, spotkamy ich na miejscu.
Powiedział Hurrein i ruszył we wskazanym kierunku.
Sunny ruszyła za nim.
Hurrein mając w pysku Daisy przyszedł powoli do Jadalni, ciekawe czy ktoś tu jest...
Luna leżała przy drzewie, była załamana. Jadła kawałek mięsa. Z daleka spostrzegła Hurreina.
- Hej!
Myślała, że trzyma mięso w pysku.
Hurrein spojrzał na Lunę i uśmiechnął się.
- Chodź coś zobaczysz...
Luna podeszła do niego, spojrzała na szczeniaczka. Była zdziwiona.
- Co... lub kto to jest?
- To... to jest moja córka...
Uśmiechnął się.
- Ale to nie jedyna niespodzianka.
Spojrzał na siebie, wyczekiwał na Sunny.
- Córka?!
Luna wkurzyła się. Z jakiej samicy ją miał, skoro Sunny nie było?
Sun była już blisko, nie było jej jednak widać.
Hurrein spokojnie spojrzał na Lunę i uśmiechnął się.
- Pewnie mi nie uwierzysz, ale Sunny wróciła... To jest nasza córka.
Powiedział szczerze Hurrein.
- Wiem, wiem... nie było jej miesiąc, też do tej pory jestem zdziwiony, ale wyjaśniła mi sporo rzeczy...
Rzekł i spojrzał na Daisy.
- A była w ciąży, a my nic nie wiedzieliśmy. To jest nasze maleństwo...
Luna przez całą wypowiedź Hurreina milczała. Zdołała tylko wydusić.
- Gdzie jest... dlaczego... zniknęła...
Przypomniała sobie o Angel. Gdyby Sun nie zniknęła...
Hurrein spojrzał za siebie.
- Szła tuż za mną, ale jest bardzo zmęczona.
Sunny wyszła z krzaków. Luna patrzyła się na nią długo. Potem podeszła do Sun, i mocno ją przytuliła.
Hurrein uśmiechnął się, niech się sobą nacieszą. W końcu tak długo się nie widzieli.. Pies odszedł trochę dalej, a potem położył się trzymając w łapach Daisy.
Sunny podeszła do Hurreina, położyła się. Luna przed nimi. Sun ziewnęła, zapytała.
- Gdzie są Shez i Angel?
- Shez ma ciężkie czasy, od niedawna chodzi sam.
Powiedział Hurrein.
- A Angel...
Spojrzał na Lunę...
- Co się stało?
Zapytała zdziwiona Sun.
- Ona...
No on nie mógł powiedzieć teraz tak wprost, że ona "nie żyje". To nie było takie łatwe...
- Nie żyje.
Powiedział pewien głos. Koło Luny pojawił się duch Angel. Sunny była wstrząśnięta.
Hurrein usłyszał znajomy głos i właśnie zobaczył znajomą mu osobę. Ujrzał ducha Angel i lekko teraz posmutniał.
- Jak już mówiłam, nie martwić się. Jest pewien sposób.
Angel już miała mówić, gdy Sunny zakaszlała.
Hurrein spojrzał na Angel.
- Słuchamy...
Jeśli dałoby się wskrzesić ją z powrotem do życia, to chętnie tego wysłucha sposobu.
Sunny ponownie zaczęła kaszleć. Luna podeszła do niej.
- Sun...
Hurrein spojrzał na Sunny, Daisy jeszcze smacznie spała w łapach psa.
- Chyba jestem trochę... chora...
Zakaszlała. Ducha Angel już nie było.
- Czegoś potrzebujesz?
Zapytał Hurrein.
Sunny odkaszlnęła.
- Już mi lepiej.
Uśmiechnęła się, wzięła Daisy do siebie.
Hurrein wstał i polizał Sunny. Rozejrzał się za Angel, ale się rozpłynęła na dobre. A mógł ją spytać o ten sposób wskrzeszenia...
Sunny ziewnęła i przytuliła do siebie Daisy. Luna patrzyła na małą.
Hurrein wyszedł na zewnątrz. Zaczął myśleć o Angel, ponieważ chciał, żeby się pojawiła.
Przed nim pojawiła się sylwetka Angel.
Hurrein rzucił wzrokiem na Angel i po chwili przemówił:
- W porządku, powiesz o tym pewnym sposobie?
Wzruszyła łapami, usiadła.
- Jeśli chcesz. Tak więc w jedną tylko noc, zimową można przywrócić mieszkańca Imperium do życia. Za to, trzeba poświęcić jedno życie.
I w tym momencie dosłowne zaskoczenie ze strony Hurreina. Czyli jednak może to nie wypalić, postanowił nikomu o tym nie mówić.
- Ech...
Nie chciało mu się wierzyć, ale Angel chyba nie kłamie...
Angel zniknęła. Luna spojrzała na małą Daisy uśmiechnęła się. Tak bardzo cieszyła się ze szczęścia siostry.
Hurrein wrócił i położył się koło Sunny. Wtem po minucie do jadalni wpadł inny Husky - to był Shez! Przyszedł sobie coś zjeść, bo zgłodniał.
- O, cześć. Jak się maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa....
Shez urwał głos, bo zobaczył kogoś, kogo nie widział przez tyle czasu.
- cieee...
Sunny uśmiechnęła się.
- Witaj Shez.
Mała trochę zapiszczała, więc przytuliła ją bardziej do siebie.
Shez podszedł bliżej i przyjrzał się.
- Co, jak, gdzie, kiedy, jakim cudem, kto to jest, czemu tyle czasu, dlaczego zniknęłaś..?
Shez zadawał szybko pytania, co mogło być to zabawne.
- Bałam się o swoje życie. Poza tym musiałam chronić jeszcze nienarodzoną córkę.
W tym miejscu pokazała na miesięcznego szczeniaczka, o czarno-brązowym futrze.
Shez miał takie spojrzenie - O_O
- Czyli Sunny jest mamą.
Wskazał na suczke.
- A Hurrein jest tatą?
Wskazał na brata.
- Jesteście rodzicami?
Luna potrzepała Shezem.
- Oczywiście, nieogarze jeden!
Sunny roześmiała się, widząc reakcję Luny.
- AŁA! Nie bij mnie! Jestem w szoku!
Powiedział zabawnie pies.
Luna wyszarpała lekko Sheza za ucho. Sunny przytuliła się do Hurreina.
- A jak ma na imię?
Spytał Shez i spojrzał na parę.
***
- Daisy...
Hurrein polizał Sunny po głowie i spojrzał na małą.
***
- Śliczny szczeniaczek!
Shez uśmiechnął się.
Sunny ziewnęła. Wtem do Jadalni wkroczył Alex. Mruczał coś pod nosem.
- Mhhhh, jak tak można...
Wtem zauważył Sun. Nagle... podbiegł do niej i przytulił ją.
- O MATKO, WRÓCIŁAŚ!
Hurrein uśmiechnął się.
- A spójrz tutaj, na dół.
Wskazał na malutką Daisy.
Alex puścił Sun, spojrzał tam gdzie mu kazał Shez. Uśmiechnął się.
- To wasze?!
- Nasza córka, Daisy.
Uśmiechnął się Hurrein.
- Waaaaa...
Spojrzał na małą.
- Śliczna.
- Dziękujemy.
Hurrein spojrzał na małą.
Shez zamyślił się trochę.
Luna wstała, zaczęła iść w stronę lasu.
*Max wszedł do jadalnii*
Crystal weszła za nim.
- Hej ho!
- Cześć!
Przywitał się Shez.
***
Hurrein uśmiechnął się:
- Witajcie i chodźcie tutaj... poznajcie kogoś...
Crystal podeszła do nich. Rozejrzała się.
- Nikogo nie widzę.
Hurrein spojrzał na Crystal, a po chwili odsłonił łapy u Sunny. Teraz widoczna była malutka istotka.
Crystal podeszła do Sunny i spojrzała na małą. Miała coś powiedzieć, gdy nagle na polankę wleciał czekoladowy doberman. Crys pamiętała go. Warknęła głośno, mimo iz była mała, rzuciła się na niego wściekła. Odepchnął ją i wyszczerzył się podle.
Hurrein i Shez przyjęli postawę obronną, ale Hurrein bardziej przy Sunny i Daisy. Shez bardziej wysunięty do przodu.
- Masz 3 sekundy byś się stąd wyniósł.
Warknął Shez.
Wyszczerzył się.
- Spokojnie. Czyli aż tak bardzo nienawidzicie swojego lidera?
Sunny warknęła, wstała.
- O co ci chodzi?
*Max spojrzał na Dobermana*
Shez spojrzał za siebie na Sunny, a potem na dobermana.
- O czym ty mówisz?
- Jak to o co? Czy wasz lider nie zniknął?
Doberman udawał wielce zdziwionego. Zachichotał.
- Porwaliśmy go. Jest na Nagich Skałach. Możecie go odzyskać, za...
Shez warknął, był gotów rozszarpać go na strzępy.
-... jeśli wydacie nam księżniczkę Lunę i księżniczkę Sun.
Wyszczerzył się widząc zszokowane miny księżniczek. W oczach Sunny pojawiły się łzy. Alex, nie wiedział co powiedzieć. Jego ojciec...
- Cóż... najpierw musicie mnie zabić.
Hurrein wyszedł naprzeciw dobermanowi i spojrzał mu prosto w oczy.
- No dalej, pokaż na co Cię stać.
*Max spojrzał na Sun i Lune* Że co?
Luna rzuciła się na dobermana, zaczęła go gryźć.
- Lepiej puść Fanga, inaczej...
Nie skończyła, Xavier zrzucił ją, zaczął porządnie ranić. Po chwili uciekł.
Shez rzucił się w pogoń. Natomiast Hurrein podbiegł do Luny.
- Luna...
Nic ci nie jest? *Podbiegł do luny*
Luna wstała powoli, nic nie mówiła. Usiadła koło Sunny.
Hurrein westchnął, zaczął teraz poważnie rozmyślać. Shez wrócił z pogoni.
- Drań uciekł...
Sunny patrzyła się na małą. Alex wyszeptał.
- C...co robimy?
Nie wiem... *spojrzał w ziemie*
Hurrein przemówił.
- Słuchajcie. Oddanie Sunny i Luny nie wchodzi w grę.
Spojrzał na siostrzyczki.
- Nie myślcie, że wypuszczą Fanga za wasze poświęcenie. To stare zagrywki wrogów, a jeśli pójdziecie, stracimy już trzy osoby.
Westchnął Hurrein.
- Musimy odzyskać Fanga, nie zostawimy go. Dlatego musimy się ponownie tam wkraść, Crytsal... znasz chyba najlepiej te Nagie Skały... przydasz się
Crystal pokiwała łbem. Alex westchnął. Bał się o ojca. Sunny zaś patrzyła dalej na małą Daisy. Bała się o siebie.
Hurrein podszedł do Sunny i spojrzał na nią.
- Ty zostaniesz...
Spojrzał na małą.
- Musisz chronić naszą perełkę..
Sunny westchnęła. Wiedziała, że bycie matką to obowiązek.
- Dobrze...
Alex spojrzał na Hurreina.
- Kiedy wyruszamy?
- Bardzo, ale to bardzo wczesnym rankiem.
Powiedział Hurrein.
*Max podszedł do Crystal* To idziemy?
Crystal pokiwała łbem i zaczęła iść. Luna wstała, kulejąc trochę, czekała na Hurreina i Sheza.
Shez wyszedł i udał się za resztą. Hurrein pożegnał się z rodziną i po chwili również zmierzał ku wyjściu. Zatrzymał się przy Lunie, popatrzył na nią i powiedział:
- Może Ty też powinnaś zostać, jesteś ranna.
Przypomniał sobie ostatni atak dobermana.
- Sunny też potrzebuje kogoś, będzie się lepiej czuć.
Spojrzał na nią błagalnie.
Luna westchnęła, usiadła przy Sunny. Alex podszedł do Hurreina.
- A ja mogę iść?
Hurrein spojrzał na Alexa i po chwili pokiwał głową.
- W końcu to twój ojciec, trzeba mu pomóc...
Pies spojrzał na siostrzyczki.
- Ewentualnie ukryjcie się gdzieś indziej, w bezpiecznym miejscu. Ten doberman może tu wrócić, albo kto inny...
Sunny wstała, pomogła wstać Lunie i wzięła małą. Zaczęła biec w pewne miejsce. Alex dogonił resztę. Obrócił się i czekał na Hurreina.
//może lepiej już teraz się przenieść?//
// Ok //
Hurrein spojrzał na Lunę.
- Bądźcie bezpieczne i nie martwcie się. Odbijemy Fanga...
Pies zaczął biec do reszty.
Sunny odwróciła się jeszcze raz. Westchnęła i udała się za Luną.